Rondje Luxemburg op zoek naar Paaseieren

Gebruikersavatar
Yohani
LROCB-Member
Berichten: 863
Lid geworden op: za 13 mar, 2004 14:15
lrocb_lidnr: 64
Woonplaats: Putte (Mechelen)
Contacteer:

Rondje Luxemburg op zoek naar Paaseieren

Ongelezen bericht door Yohani » za 18 mei, 2019 15:19

Rondje Luxemburg op zoek naar Paaseieren

Het paasweekeind kondigt zich zonnig en warm aan, bovendien heef bpost dit jaar als besparingsmaatregel 5 vakantiedagen vastgelegd op wel bepaalde data en dus heb ik een weekend van 4 dagen in het vooruitzicht. Maar waar naartoe? In mijn boekenkast kom ik 2 ANWB-reisgidsjes tegen met auto-, fiets- en wandelroutes in Luxemburg. Even doorgelezen en de beslissing is genomen. Het Groot Hertogdom Luxemburg wordt het, reeds vele keren gepasseerd op weg naar andere reisbestemmingen, en zelfs in de jaren ’80 van vorige eeuw nog een keer een lang weekend doorgebracht in oktober met vrienden nabij Consdorf in Klein Zwitserland, zoals de regio daar ook wel genoemd wordt. Nog snel even een route uitgestippeld, wat kleding en eten en drinken in de camper, water opvullen en ik ben klaar voor de eerste tocht met de camper dit jaar.

Vrijdag 19 april

Afbeelding

Iets na 9 uur ben ik er mee weg, het is gelukkig nog paasvakantie en ook een bank holiday, dus het verkeer valt nog mee, al is er toch wat vertraging aan het vierarmen kruispunt. Maar voor de rest best wel rustig op de baan en dus snor ik lustig verder, over de Brusselse ring en dan richting Namur en tenslotte Bastogne om vervolgens de Luxemburgse grens te bereiken. Eerste stop daar is voorzien in Wiltz, meer bepaald de Jardin de Wiltz, een coöperatieve die verstandelijk gehandicapten en langdurig werklozen inzet voor zowel de creatie en onderhoud van de tuin als in het bijbehorende restaurant. Omdat het ondertussen toch al middag is geworden besluit ik hier maar ineens te lunchen, het wordt een puree van rabarber met linzen, een feta salade en een yoghurt die licht zurig smaakt, nog vervolledigd met sneetjes stokbrood met kruidenboter en een frisdrank.
Afbeelding
De tuin blijkt een combinatie van rots- en waterpartijen, doorsneden door zigzaggende paadjes, ook geschikt voor een rolstoel, als er iemand wil duwen, want de tuin ligt tegen een helling aan. Het is een leuke wandeling tussen voorjaarsbloesems en bloemen, maar om echt groen te worden zal er nog wel een maandje moeten voorbijgaan. Enkele medewerkers van de coöperatie wieden alvast het onkruid tussen de plantjes weg of herstellen paadjes. Eens zigzaggend de helling op en af geweest, daal ik verder af naar de kleine parking waar ik de camper geparkeerd heb. Het dorpje zelf is klein maar netjes en erg rustig op deze Goede Vrijdag. Op weg dan maar weer naar Esch-sur-Sûre, een dorpje dat verscholen ligt in een nauw dal omringd door bergen. Op het kaartje in mijn reisgids zag ik al dat er 2 parkings voorzien zijn juist voor het dorpje. Gezien alles op wandelafstand ligt, wil ik daar dan ook gebruik van maken, doch op de kleinste van de 2 parkings die het dichtst bij het dorpje ligt staat er een verbodsbord voor campers. Dan maar 100m terug naar de grotere parking, daar alleen een verbodsbord op de weg die verder naar de rivier loopt en met een slagboom is afgesloten. 2 andere campers zijn me al voor geweest en staan hier ook geparkeerd. Ik zet me erbij en ga te voet op weg langs de rivieroever richting brug en dorp.
Afbeelding
Boven de rivier torent een rots met daarop een Mariabeeld en een wachttoren, dus maar even de kuitspieren opwarmen met een klim naar boven en af en toe een rustpauze om foto’s te nemen en op adem te komen. Als extraatje dan nog even de toren beklimmen, met als beloning een verfrissend zuchtje wind en een mooi uitzicht over Esch-sur-Sûre en de tegenover liggende ruïne van een kasteel. Om bij die ruïne te komen moet ik jammer genoeg weer helemaal naar beneden en vervolgens door het witte dorpje naar de trappen die me opnieuw naar boven brengen. Van hieruit heb ik dan weer een goed uitzicht over de zojuist bezocht toren en Mariabeeld. Langs dezelfde weg weer naar het dorp en daar wandel ik even langs een andere weg ter afwisseling door het dorp. Ik neem een kijkje in een kleine Brocante en koop er twee hangertjes. Op weg dan maar weer naar de camper. Bedoeling is van nu de Sûre een eindje te volgen langs de oevers van Lac de la Haute Sûre. Ik merk dat er aan de andere kant van het dorpje een camperplaats of camping mooi naast de rivier gelegen is, een prachtig plekje, maar het is nog wat vroeg dag om al te stoppen. Ik rijd hier door een deel van het Naturpark Oewersauer, met regelmatig een fotostop langs het meer.
Afbeelding
Het gaat dan richting Mersch voor de route van de zeven kastelen in de vallei van de Eisch. Eerste kasteel, of laatste naargelang in welke richting je de route rijdt, is dat van Mersch zelf. Moest het niet zijn van de toegangspoort met zijn ronde torens en de nog overblijvende omwalling, ik had er geen kasteel in herkent. In de gerestaureerde gebouwen huist nu het stadshuis. Dat er niet onmiddellijk een traditioneel kasteel in herkenbaar is, moet niet verbazen om dat hier in de 12e eeuw alleen een wachttoren en een paleis te vinden waren, pas in de 14e eeuw werden er meerdere torens bijgebouwd en een slotgracht gegraven. Op het marktplein er tegenover, waar mijn camper braafjes op me wacht, staat nog een eenzame kerktoren met een uivormige koepel, waaraan de toren zijn behoud te danken heeft. Toen de kerk afgebroken werd, vroeg de Russische Grootvorstin Anna Paulowna, tevens echtgenote van Groothertog Willem II, naar verluid om de toren te behouden omdat de ui-vormige koepel haar aan de kerken in haar thuisland herinnerden. Ook op het plein een beeldhouwwerk van een draak die tevens een driedelige fontein is.
Afbeelding
In Schoenfels staat de volgende burcht, of wat ervan overblijft, een wachttoren met 4 ronde hoektorentjes en wat kantelen is alles wat er nog bestaat van de Schoenfels Burcht die in 1684 door de Fransen werd gesloopt. Verder dan maar naar Hollenfels, hier staan alleen een forse wachttoren en een kleinere toren nog overeind, tezamen met de verbindingsmuur tussen beide. De wachttoren is vanboven breder waardoor er een oversteek ontstond waarin gaten werden voorzien waardoor kokende pek op eventuele belagers kon gestort worden. Niet erg effectief als je de staat van de burcht nu ziet. Tegenover deze Middeleeuwse ruïne staat er nog het 18e eeuwse woongedeelte dat al sinds 1949 een jeugdherberg is. Toegang tot de torens blijkt alleen mogelijk tijdens de vakantieperiode in de maand Augustus. Niet getreurd, verder maar weer naar Ansembourg, waar er zelfs een burcht en een kasteel te bewonderen valt. In gerestaureerde staat deze keer, doch in privébezit en dus alleen van buiten te beschouwen. De burcht staat onbereikbaar boven op de berg, maar het kasteel staat er aan de voet van en beide waren eens het bezit van dezelfde persoon, de eigenaar van een ijzersmelterij, die vond dat zijn burcht een beetje te klein werd voor een man van zijn aanzien, en dus pootte hij zijn nederige stulpje aan de voet van de berg neer in de vorm van een kasteel, met de obligate inrijpoort voorzien van het familiewapen en terrasvormige tuinen voorzien van ornamenten, beelden en fonteinen, een man van zijn standing waardig. Een gelukje voor ons, want het binnenplein en de tuinen kunnen wel bezichtigd worden.
Afbeelding
Een stuk stroomopwaarts langs de Eisch kom ik in Septfontaines, waar de dorpsfontein eeuwen lang gevoed wordt door … 7 bronnen. Lang zoeken naar een naam was het dus niet. Ook hier is het kasteel in privéhanden en dus niet open voor het publiek, dus staat het daar in de verte te pronken op de hoge heuvel. Op de voorgrond staat de middeleeuwse parochiekerk omgeven door een oude muur, die een samenraapsel is van oude bouwstijlen, namelijk de Romaanse en Gothische bouwstijlen. Het wordt ondertussen al wat later en ik twijfel of ik nog even langs ga in Koerich om een kijkje te nemen bij de Grevenburg een oude waterburcht die naar verluid gebouwd zijn op de fundamenten van het Fockenkasteel, eens eigendom van de stichter van Luxemburg, Graaf Siegfried. Ik ga er toch maar voor en vind in het midden van het dorp het skelet van de burcht in de vorm van de muren en torens, doch binnenin gans leeg. De muren worden momenteel gerestaureerd. Het moet een indrukwekkend geheel geweest zijn in zijn gloriejaren, voorzien van een slotgracht rondom die naar behoeven kon onder water gezet worden. Even hogerop staat er ook nog een Barokke kerk die tot de mooiste van het land gerekend wordt, zoniet de mooiste.
Afbeelding
Hoog tijd om mijn overnachtingplaats op te zoeken en dat wordt de Camping Simmerschmelz in het gelijknamige dorp en in de gelijknamige straat. Er is ook een Bistro aanwezig en ik sluit de avond af met Fish & Chips met een salade en een Luxemburgs biertje, gevolgd door een dame Blanche als toetje. Daarna neem ik de wijk naar de camper want een horde Nederlanders neemt de Bar/restaurant over voor een quizavond. O ja, de hele camping wordt trouwens gerund door een Nederlandse familie.

Zaterdag 20 april

Ik ben hier maar een goede 20km van Luxemburg stad af, en dat wordt de eerste bestemming voor vandaag. In de reisgids vond ik al dat er P&R parkings rond het centrum liggen, vanwaar je te voet of met transferbusjes naar het stadscentrum kan. De eerste die ik tegenkom is echter overdekt, niet zo handig met een camper van ietsje meer dan 3m hoog natuurlijk. In een schaduwrijk straatje vind ik een prachtplaatsje, maar de borden en navraag bij een charmante Luxemburgse jonge dame bevestigen me dat hier maximum 2u betalend kan geparkeerd worden. Gelukkig weet de juffrouw me ook te zeggen dat er achter de hoek een grote open P&R parking is, waar je tot 10u aan één stuk mag staan. Terug de camper in en het hoekje om dus, waar inderdaad een joekel van een parking is en wegens zaterdag nog gratis ook! Een wandeling door het park brengt me binnen de 10 minuten nog een keer in het centrum ook.
Afbeelding
Door Luxemburg stad lopen er een aantal aangeduide wandelingen en ik opteer voor het Circuit Wenzel dat 1000 jaar geschiedenis op 100 minuten wandeltijd beloofd. Het beginpunt ligt aan de Bockrots, tevens het ontstaanspunt van de stad, het was hier dat Graaf Siegfried een kleine burcht bouwde op het strategisch gelegen rotsplateau. Van deze burcht blijft er echter niets meer over, op de plaats waar het gebouw ooit stond is een open gebouwtje geplaatst met informatie over de burcht van destijds. De Bockrots biedt mooie Panorama’s over de benedenstad met de kronkelende rivier die deze dalen ooit gecreëerd heeft. Recht tegenover het infohalletje zijn ook de restanten van de kazematten die door de Spanjaarden in de rotsen werden uitgegraven te bewonderen. Naast de uitwendige structuren die niet veel meer voorstellen dan wat verhoogde fundamenten, zijn er ook de ondergrondse tunnels en ruimtes te bewonderen. De in 1644 door de Spanjaarden begonnen verdedigingswerken, werden in 1714 onder Oostenrijks bewind nog verder uitgebouwd door mijnspecialisten uit Tirol. De ingang ervan bevindt zich nu onder de in 1735 gebouwde kasteelbrug, maar er staat zoveel volk aan te schuiven dat ik het maar voor bekeken houd.
Afbeelding
Ik wandel langs de corniche, die zijn naam eer aandoet met prachtige uitzichten richting oude stad om dan af te dalen naar de vallei. Ook het dal van de Alzette en de benedenstad Grund schuiven aan me voorbij. Deze 17e eeuwse omloop wordt niet voor niets het mooiste balkon van Europa genoemd. Van op de trappen die me naar het dal voeren, heb ik ook uitzicht op de voornoemde kazematten die op de loodrechte wanden uitgeven. Eens beneden steek ik de Alzette rivier over via het Stierchen, een pittoresk brugje met aan weerszijde een torentje. Ik bevind me nu naast de immense abdij Neumunster, die nadien ook nog dienst deed als mannengevangenis en nu een cultureel centrum herbergt. Alleen al de binnenplaats is een plein op zichzelf, ingesloten door de hoge statige gebouwen van de voormalige abdij. Dit complex sluit aan op de St Johann abdijkerk waarin naar verluid een zwarte madonna te bekijken valt, ooit aanbeden als beschermheilige tegen de zwarte dood, de pest, vandaar de donkere huidskleur.
De wandeling gaat verder over de 13e eeuwse verdedigingsmuren die oorspronkelijk 15 poorten en 37 torens had. Slechts 2 ervan zijn behouden nadat de vesting in de 19e eeuw afgebroken werd. Eén van die overblijvende torens is de St Jacobstoren die eveneens als poort dienst deed en maar liefst 3 achter elkaar liggende deuren had, waartussen dan nog een hekwerk kon worden neergelaten. Even hogerop op het Rhamplateau heeft de Franse koning Lodewijk de XIV, ook wel bekend als de zonnekoning, zijn militaire architect Vauban kazernes laten bouwen, die tot wel 1760 soldaten kon huisvesten, doch dit kon alleen door een minutieus uitgevoerde bezetting, waarbij steeds 1/3 wacht liep, 1/3 paraat moest blijven en 1/3 kon slapen. Een deel van de ondergrondse vesting kan je op eigen houtje verkennen, en hier loopt er amper volk rond. Ook de vestingmuur met zijn halve torens is redelijk indrukwekkend, de gebouwen aan de andere zijde ervan die ook deel uitmaakte van de kazerne, zijn tegenwoordig in gebruik als bejaardentehuis. Eénmaal rond deze vesting heb ik een mooi uitzicht op de Heilige Geest citadel, aan de overzijde van het Alzette dal. Grote ronde torens tegen de rotswand aan gewerkt die nu dienst doen als gerechtsgebouw.
Afbeelding
Opnieuw daal ik via een trap af naar de vallei waar de route verderloopt over de vestingmuren van Maierschen. Ik passeer daarbij ook wat rest van de Grund sluis, die toeliet om de dalen van de Pétrusse en de Alzette rivieren onder water te zetten, in geval van belegering. Een technisch meesterstukje van de Oostenrijkse bezetters. Zoals je merkt werd het landje meerdere keren onder de voet gelopen. Ik bewonder de mooie huisjes langs de rivieroever alvorens ik via de Rue St. Ulric op zoek ga naar de lift die me weer naar de bovenstad moet brengen. Waar de lift vertrekt is er echter een uitnodigend terrasje en al gauw geniet ik van de zon met een broodje en een frisdrank, leuk wat mensen kijken. Na de korte lunchpauze is het dan tijd om met de lift naar de Place du St Esprit te trekken, alleszins een stuk minder vermoeiend dan lopen. De promenade hier geeft nog een laatste blijk op het dal van de Pétrusse, langs de modern ogende gebouwen wandel ik dan tot bij het Monument de la Solidarité Nationale, met zijn eeuwige vlam, ter nagedachtenis van de overledenen van WO II en het lijden van de bevolking onder de Duitse bezetting.
Nu wil ik ook in de oude stad nog enkele plaatsjes bezoeken, te beginnen met de Place de la Constitution, met hier een verguld standbeeld van de overwinningsgodin op een zuil ter nagedachtenis van alle slachtoffers van beide wereldoorlogen. Ik zou nog bijna de Notre Dame Kathedraal vergeten te vermelden, die ik voorbij loop. Ik dring dieper de stad binnen op weg naar het Place d’Armes, het vroegere exercitie terrein, nu een allegaartje van terrasjes en standjes met souvenirs. Onder de opmerkelijke gebouwen rond het plein onder andere het Cercle Municipal, het stedelijk paleis. Het is erg druk en dat verandert niet als ik door de autovrij straten op weg ga naar Place Guillaume II. Een dringende behoefte aan een sanitaire stop lokt me nog naar een bistro waar ik dan maar 2 frisdranken achterover kap. De Place Guillaume II valt tegen, voornamelijk omdat het één grote bouwwerf is, maar niet getreurd, ik wandel verder de oude binnenstad door langs het Groothertogelijk Paleis met zijn obligate wachters die elkaar afwisselen met de daarbij horende overdreven protocollaire toestanden.
Afbeelding
Daarmee zit mijn stadsbezoek er wel op een wordt het tijd om terug te keren naar de P&R parking om mijn camper op te pikken. Dankzij het zaterdagregime valt het verlaten van de stad nog goed mee en ik rijd al gauw de autosnelweg op richting Schengen. Alleen bekend omdat het zijn naam ontleende aan het verdrag dat de binnenlandse grenzen opgedoekt heeft binnen Europa. Voor mij betekent het echter het startpunt van de Route du Vin langs het Luxemburgse Moezeldal. Al gauw merk ik dat het Luxemburgse Moezeldal een stuk rustiger is dan zijn Duitse variant, je vindt er ook niet de immense camperparkings langs de oevers, alleen de wijnvelden, zowel aan de Luxemburgse als de Franse kant. Blijkbaar kan je hier nog ongestoord je camper parkeren op één van de normale parkings aan de rand van de Moezel, slechts één keer zie ik een parking waar er enkele tientallen bij elkaar staan. Voor de rest af en toe een éénzame motorhome op een door groen omringde parkeerplaats. Behalve een indrukwekkend kasteel dat ik te zien krijg wanneer ik per vergissing even de Franse Moezelroute neem, zijn er hier niet zoveel bezienswaardigheden, of het moet zijn dat je geïnteresseerd bent in de wijnhuizen natuurlijk. Het is vooral een prettige, rustige rit langs de oevers van de rivier.
Afbeelding
In Grevenmacher verlaat ik dan de rivier om door het glooiende landschap richting Echternach te rijden, over zachtjes kronkelende, smalle wegen in perfecte staat met weinig verkeer. Weiden en akkers wisselen elkaar af, alleen de geur van vers bemeste velden doet wat af aan de ervaring, zeker bij zulk mooi weer waar de ramen open staan. De receptie van de camping is al dicht bij aankomst, maar een papier verwijst late aankomers, zoals ik dus, naar deel 3 van de Camping, dat blijkt op de 5e terras van de terrasvormige camping te liggen. Ik instaleer me daar en twijfel nog even of ik naar de stad wandel om te dineren, doch mijn voeten zijn van mening dat er al genoeg gewandeld werd en dus warm ik een blikje Cassoulet op met wat aardappelpuree. Om 22u00 zet ik mijn Cd speler af teneinde aan de campingregels te voldoen, alleen om vast te stellen dat de kerkklokken op dat moment een sermoen inzetten, wat trouwens om 23u00 nog een keer herhaald wordt. Is dit niet Stille Zaterdag, na Goede Vrijdag, of sluit dit juist die “Stille dag” af?
Afbeelding

Zondag 21 april

Bedoeling is om vandaag een forse wandeling te doen in het landsgedeelte dat hier “Klein Zwitserland “ genoemd wordt. De streek is me hier nog een beetje bekend van een eerder bezoek met enkele vrienden in de jaren ’80 van de vorige eeuw. Vraag is alleen of ik die wandeling hier aanvang vanuit Echternach, of vanuit Consdorf? Ik besluit te beginnen met een stadswandeling door Echternach en vervolgens naar Camping La Pinède in Consdorf te rijden om daar de wandeling naar het Mullerthal te doen. Het centrum van Echternach blijkt afgesloten voor een old-timer meeting. Ik parkeer de camper wat verderop en wandel op mijn gemakje naar het centrum. Daar staan de eerste old-timer en classics al opgesteld, met onder meer enkele Ford Mustangs, maar evengoed een VW busje en 2 Fiat 500. Een Lotus 7 komt aangereden gevolgd door wat minder opvallende BMW’s. In het verlengde van het centrale pleintje staan enkele Opels geparkeerd met als uitschieters 2 Opel GT’s, die nog het meest lijken op Chevrolet Camaro’s. Stilaan vullen de straten zich met auto’s en bezoekers, ik wandel verder langs de kerk en het klooster van het stadje. In de kerk is er een paasmis gaande. Onder een opblaasbare boog staat een rode Ferrari Testarossa te pronken. Ik kies een terrasje voor een drankje en wat mensen kijken. Enkele VW kevertjes, een legerjeep en een Ford Cobra voegen zich bij de tentoongestelde old-timers. Ook enkel Amerikaanse Cadillac’s en andere grote sleeën staan met hun chrome bumpers te blinken in de zon.
Afbeelding
Het wordt stilaan tijd om richting Consdorf te rijden. Ver is dat niet, slechts een 8-tal kilometer. De camping, die net als deze in Echternach een gemeentelijke camping is, lijkt in niets meer op de camping waar we in de jaren ’80 toekwamen. De plaatsen zijn netjes onderverdeeld door struiken en er kunnen wel 3 campers van mijn grootte op de plaats staan. De sanitaire blok ziet er modern en erg proper uit en een restaurantje is in aanbouw aan de ingang. Ook de prijs is heel erg redelijk met 11€ voor de camper + elektriciteit en 1 persoon per nacht. Ik eet in de camper en maak me klaar voor de wandeling die aan de Camping kan aangevat worden. Aan de receptie zijn trouwens brochures met een plannetje van de 9km lange wandeling beschikbaar, net als een heel deel andere info over bezienswaardigheden en andere tijdverdrijven. Ook fietsen kunnen er hier gehuurd worden. Via een houten trap daal ik af naar de beboste wand van de kloof achter de camping. Het pad loopt vervolgens over de steile helling verder langs de Buergkapp waar de eerste rotsformaties opduiken. Het wandelpad daalt af naar het niveau van de weg, waar er ook een parking voorzien is voor wandelaars die met de auto hierheen komen. Het pad volgt nu de weg op een wat hoger niveau en er wandelen hier ook meer mensen. In het dal staat de Konsdrefer Millen, een water aangedreven houtzaagmolen.
Afbeelding
Waar het wandelpad van de weg afbuigt komen opnieuw wat spectaculairdere rotsformatie in zicht, de route loopt tussen, over en langs deze geërodeerde rots massieven. Ideale plekken voor kinderen om wat rond te klauteren, al hebben ook de volwassenen hier pret met het zich door nauwe doorgangen wurmen. De rotsformaties hebben namen als Goldkaul, Goldfralee en Eilebuerg en doen het stijgende en dalende pad wat vergeten. Regelmatig staat er ook een bank waar je even kan uitpuffen. Het pad blijft op en neer gaan, tot zich de daling inzet naar de Schéissendëmpel, een pittoreske waterval, eigenlijk niet veel meer dan een stevige stroomversnelling die zich tussen de rotsen van de rivierbedding een weg baant met erboven een stenen boogbrugje. Jong en oud vermaakt er zich in het nog frisse water. Mijn wandelroute stijgt aan de overzijde van de rivier weer tot bijna helemaal boven de heuveltoppen, met als extraatje een uitzichtpunt over het Müllerthal, waar ik vervolgens naar afdaal. Dit is tevens het halfweg punt met de verleidelijke mogelijkheid om hier een bus terug te nemen naar Consdorf. Ik besluit echter om door te zetten, koop me een extra blikje frisdrank en een ijsje en ga er weer tegen aan. Er is hier een tijdelijke omleiding voorzien omdat een deel van de wandelpaden in de winter van 2017 -2018 door de vele regen beschadigd werden. Het heeft tot nu geduurd om het grootste deel opnieuw toegankelijk te maken, en nog steeds blijven er enkel delen afgesloten.
Afbeelding
Na wat zoeken vind ik dan toch de omlooproute die aansluit op het originele wandelpad. Een gesprekje met een Belgisch koppel dat me tegemoet komt, doet me twijfelen om een alternatieve vlakke route te nemen, maar uiteindelijk opteer ik toch voor de originele route. Dat deze ver van vlak is, merk ik al gauw, maar de mooie omgeving maakt veel goed. Er duiken opnieuw rotsformaties op zoals het Rammelee en Schelmelee en ik slaag er in om de met blauwe pijltjes aangeduide route te verlaten voor nog meer klauter en afdaalwerk. Uiteindelijk komen beide routes echter weer samen en via de Paerdkapp en de Buddelerkummer beland ik weer in de kloof waarlangs de camping gelegen is. Die ligt echter op de andere oever wat betekent dat ik helemaal naar beneden moet tot op de bodem van de kloof en vervolgens weer omhoog aan de nadere zijde. De houten trap lijkt in mijn herinnering veel korter en minder steil, dan nu deze moet beklommen worden. Eens boven plof ik me neer op een stoeltje van het in aanbouw zijnde terras en vind dat ik nu wel een biertje verdient heb. De Nederlands sprekende uitbaters informeren me dat er ook al een beperkte menukaart beschikbaar is, vooral frietjes met een sausje en wat vleeswaren. Ik besluit van eerst even de natte t-shirt te gaan uittrekken en wat op te frissen en dan terug te keren voor de maaltijd. Nadien praat ik nog met enkele Land Rover liefhebbers die hier ook de camping staan en dan is het alweer tijd om onder de wol, of eigenlijk in de slaapzak te kruipen.
Afbeelding

Maandag 22 april

Na het ontbijt even de tijd maken om het grijs water en de toiletcassette te dumpen op de voorziene plaatsen en dan op weg naar Vianden. De GPS stuurt me een stukje via Duitsland, steeds door licht golvend landbouwgebied en bossen. Met in de vallei een riviertje. In Vianden bezoek ik Kasteel van Vianden uit de 11e tot de 14e eeuw. Het is gebouwd op de fundamenten van een Romeins kasteel en een Karolinigishrefugium en was lange tijd in handen van het huis van Nasau (de Nederlandse koningen) en sinds 1890 in handen van de Groothertogelijke familie. In 1977 werd het kasteel dan opgekocht door de staat Luxemburg en gerestoreerd. Ik volg de wandelroute die aangegeven staat op de brochure door het kasteel van torens naar zalen, van binnenpleinen naar (wijn)kelders. Na die rondleiding stop ik in het restaurant voor een croque monsieur als lunch.
Afbeelding
Volgende bestemming is dan Clervaux, dwars door het Duits - Luxemburgs Naturpark, waar er ook het Chateau de Clervaux te vinden is. Dit kasteel bevat een museum over de wereldoorlogen, maar ik opteer ervoor het alleen van op afstand te bekijken, want ik moet vandaag tenslotte ook nog thuis aankomen. Naast het kasteel in het midden van de vallei is er ook nog een bezienswaardige kerk, die er al even kasteelachtig uitziet. Doordat mijn route helemaal over de hellingen van de vallei loopt, krijg ik volop opportuniteiten om het kasteel van alle kanten te bekijken.
Afbeelding
Nog even profiteren van de goedkopere dieselprijzen hier in Luxemburg en dan de autosnelweg op richting Houffalize, Luik en Brussel. Dankzij deze feestdag is het verkeer vrij vlot tot op de Brusselse ring waar een kettingbotsing voor oponthoud zorgt. Maar eens dat obstakel voorbij gaat het weer even vlot als voordien. In de late namiddag, of vroege avond zo je wil, staat de camper weer op zijn vertrouwde plaats op de oprit.

Yohani :P
Eigen websites: Reiswebsite; http://www.yohani.be/reizen/ Zelfbouw camper; http://www.yohani.be/campersite/

Gebruikersavatar
Wolf
LROCB-Member
Berichten: 2211
Lid geworden op: do 31 jul, 2003 20:39
lrocb_lidnr: 316
Woonplaats: Bij Father Damien
Contacteer:

Re: Rondje Luxemburg op zoek naar Paaseieren

Ongelezen bericht door Wolf » za 18 mei, 2019 21:12

tof verslag.
Esch-Sur-Sure: onze vakantie van 1974 :-)
avatar = Hammerite-user.

Gebruikersavatar
Penguin
LROCB-Member
Berichten: 2820
Lid geworden op: vr 25 jul, 2003 13:32
lrocb_lidnr: 1396
Woonplaats: Hoele
Contacteer:

Re: Rondje Luxemburg op zoek naar Paaseieren

Ongelezen bericht door Penguin » ma 20 mei, 2019 18:16

Mercie Yohani
28/02 - Loss of a good friend...
​__m__( ͡° ͜ʖ ͡°)__m__
Afbeelding
In a time of chimpanzees, I was a penguin.

Landy Bean
LROCB-Member
Berichten: 1092
Lid geworden op: zo 12 okt, 2003 21:20
lrocb_lidnr: 349
Woonplaats: Brugge

Re: Rondje Luxemburg op zoek naar Paaseieren

Ongelezen bericht door Landy Bean » ma 20 mei, 2019 22:05

Ik ben in het verleden nog al eens negatief geweest ivm jouw reis verslagen, deze hier met de foto's ertussen vind ik top, leest veel vlotter dan enkel tekst.
Bedankt om deze te delen, een bewijs dat je niet altijd naar de andere kant van de wereld moet reizen.

Gebruikersavatar
Fetzl
Berichten: 954
Lid geworden op: wo 21 okt, 2015 21:03
lrocb_lidnr: 1397
Woonplaats: Olen
Contacteer:

Re: Rondje Luxemburg op zoek naar Paaseieren

Ongelezen bericht door Fetzl » ma 20 mei, 2019 23:38

Idd Landy - zo’n tripje dicht bij huis heeft zeker zijn charme; we vergeten soms hoe attractief ons eigen en de buurlanden wel zijn... en al helemaal als dat in goed gezelschap is.
Hoog tijd voor een mini-landy treff
@Yohani: top ! Mooie balans tussen woord en beeld
Better to Remain Silent and Be Thought a Fool than to Speak and Remove All Doubt.
Def 130 HCPU bj 2009 - a.k.a. "Manny"
Disco 1 300 tdi bj 1996
Series III 88 dd 1974
Secretaris & Redactie LROCB (2018-...) ==> redactie@lrocb.be

Plaats reactie